Dönemin ABD Başkanı Jimmy Carter’a  “our boys did it” yani ‘bizim çocuklar işi bitirdi’ sözcükleriyle müjdelenen 12 Eylül 1980 darbesinin yıldönümü bugün.

12 Eylül Darbesi, sürecin kurgulanması, yönetimi, dili ve sonuçları itibarıyla tam teşekküllü bir ABD operasyonu olarak tarihe geçti.

Emperyalizmin, Mondros'tan sonraki bu en kapsamlı ve kanlı saldırısının, uzun sürmüş ve sürmekte olan bu uzun karanlığın miladı olduğu, bugün hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak bir açıklıkla anlaşılıyor.

Ardı arkası kesilmeyen seri suikastler ve kışkırtılmış sokak çatışmaları marifetiyle önce ustalıkla zemini yaratılmış, darbenin  ardından kesintisiz propaganda ve ölçüsüz bir şiddet uygulanarak ülkenin neredeyse tüm toplumsal dinamikleri etkisizleştirilmişti.

Öyle ki, bir kaç yıl sonra yapılan referandumda açık ara farkla kabul ettirilen anayasa ile süreç tümüyle tamamlanmış, kesintisiz karanlığa götürecek yolda neredeyse tüm muhtemel engeller ortadan kaldırılmıştı.

Aslında sol jargon çerçevesinde sıkça kullanılan “Faşist Darbe” sözcüğü 12 Eylül sürecini tam olarak anlatmakta yetersiz kalır.

O yıllarda TSK’nin emanet edildiği kadro eğer son Osmanlı padişahının emrinde olsaydı, hiç kuşku yok ki tarih çok başka türlü yazılmış olacaktı.

“Onların çocukları” işi daha o yıllarda bitirmiş, ve zavallı yaşamlarını, daha o yıllarda, efendilerinin emrinde, kendi halkına karşı kim bilir ne kanlı zaferlerle taçlandırmış olacaklardı.

Bugün yaşananlar aslında temeli 12 Eylül 1980’de atılan bir sürecin sonucu.

Yurtsever olmak tehlikeli.

Gericiye gerici demek suç.

“Emperyalizm” sözcüğünü “akademik” bir bağlam dışında kullanmak  neredeyse yasak.

Hele “emperyalizm” sözcüğünü “ABD” sözcüğü ile yan yana kullanmak, bir anda sizi özgürlüğünüzden edebilir.

Eğer işçiyseniz ya da köylüyseniz ve bir toplumsal talebiniz olacaksa bunu yalnızca “patron”larınız ya da “ağa”larınız aracılığıyla  yapabilirisiniz.

Memursanız da, müdürleriniz konuşacak.

Yanılıp da doğrudan talepte bulunmaya kalkarsanız, gelsin biber gazı, gitsin dayak.

Kimi çakma Kasımpaşalılardan yiyeceğiniz fırça da cabası.

12 Eylül 1980 darbesini “emperyalist bağlamından koparmadan” doğru okumak, doğru anlamak, doğru anlatmak zorundayız.

Aslında 12 Eylül 1980 darbesi henüz bitmiş değil.

Apaçık sürüyor.

12 Eylül 1980 darbesinin açtığı yolda elini kolunu sallaya sallaya iktidar olan misyon, emeğin, bilimin, aydınlığın, özgürlüklerin üzerindeki açık, örgütlü, ve sistemli baskısını kararlılıkla sürdürüyor.

Siyasi kimliği konusunda hiçbir ayırım yapmadan tüm muhaliflerini 12 Eylül 1980 darbe günlerinin usul ve yöntemlerini kullanarak izliyor, baskılıyor, tutukluyor.

12 Eylül bitmedi.

Sürüyor.

Siyasi iktidarın tüm baskı araçları ve olanaklarıyla ilerliyor…